شماره ۲۱۷ - از آستان او گله آلود میروم
شماره ۲۱۸ - ترسم گر از محبّت خویشش خبر کنم
شماره ۲۱۹ - دوش مستی را همآغوش جنون میساختم
شماره ۲۲۱ - چون نظر در خواب بر خورشید رخسارش کنم
شماره ۲۲۲ - هلاک جان خود زان غمزه خونخوار فهمیدم
شماره ۲۲۳ - گر از نوروز، نوشد ماتمم، خاطر مجوییدم
شماره ۲۳۰ - ترا به کام رقیبان شنوده آمدهام
شماره ۲۳۶ - امروز بس که خواریم، در چشم گلعذاران
شماره ۲۴۲ - جفای یار، چنان برده اعتبار از من
شماره ۲۴۳ - از آه سردم آخر، رنجید یار از من
شماره ۲۴۴ - به راه آرزو خاکم، طریق خاکساری بین
شماره ۲۴۶ - چون هجوم آرد محبت، شاد نتوان زیستن
شماره ۲۵۴ - کنم چو یاد ز بیگانهآشنایی تو
شماره ۲۶۳ - مینمایم خویش را وارسته از سودای او
شماره ۲۸۶ - من و آرزوی بزمی که ز حال من بپرسی
شماره ۲۹۰ - به بالین من در تب غم نیایی
شماره ۲۹۸ - شب مژده وصال شنیدم، نیامدی
شماره ۳۰۴ - همانا در میان با غیر، حرف قتل من داری
شمارهٔ ۲۲ - ممدوح شناخته نیست
در رثای سلطان حسن، پسر خان احمد گیلانی