شماره ۳۷۶ - در شب وصل، نمایان شدن صبح فراق
شماره ۳۸۲ - این یک دم نابود، چه باشد چه نباشد
شماره ۳۸۵ - شانه روشن کرد چشمم را و زلفش تیره ساخت
شماره ۳۹۷ - پای تا سر چون جرس گوشم، ولی زین کاروان
شماره ۴۰۰ - بی توام در سیر گل، تن با خزان همدرد شد
شماره ۴۰۱ - یکقلم از من نیاید رو سفیدی در وجود
شماره ۴۰۳ - در شبستان دلم، از سرگذشت زلف او
شماره ۴۰۸ - چو ز انجمن برآیی، عوض تو ناز ماند
شماره ۴۴۲ - ای دل مزن گام هوس، چون نیست یک مو دسترس
شماره ۴۵۴ - به ره گلشنم آید در زندان در پیش
شماره ۴۶۰ - حباب وقت خودم در شط تنک ظرفی
شماره ۴۶۲ - کس را غم سوز دل ما نیست درین بزم
شماره ۴۷۱ - بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسف
شماره ۴۷۴ - نیست یک دانه نصیب تن ما لذت رزق
شماره ۴۷۵ - همچو داغ لاله نور از من مجوی
شماره ۴۷۶ - در کف امید ما شد ساغر سرشار خشک
شماره ۴۸۱ - در محیط گریه ام هرگز نگردد آب خشک
شماره ۴۹۸ - شورشی از هایهای گریه می خواهد دلم
شماره ۵۰۴ - گل و می از لب و رخساره اش می ریخت هرجانب
شماره ۵۰۸ - ما شیشه به دست طرب آلود شکستیم