اندوه

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۹۶ - چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۹۸ - شورش انداخته در شام و سحر یارب ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۰۴ - کهربا گشتیم و کس باور ندارد درد ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۰۹ - ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۱۶ - ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۲۰ - ما را گرفته بی او، غم در میانه امشب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۳۱ - ناله ها در بحر و بر دارد غریب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۵۲ - ارغنون کهنه شد و چنگ و رباب از هم ریخت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۸ - اشک، گستاخانه با این چشم خون پالا نشست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۶۹ - بس که از بارش اشکم در و دیوار نماند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۱ - گشت عمر بخت ما، در رنگ مخمل، صرف خواب طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۷۸ - بوسه در آغوش ازان خودکام نتوانم گرفت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۰ - از وعده وصل تو وفا را خبری نیست طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۱۹۹ - تا نیابد دست بر ما لشکر خونخوار غم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۰۴ - فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ما طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۱۳ - بس که فرهاد تلخکامی دید طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۱۵ - روزم از بی مهری گردون، شب تاریک شد طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۸ - ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۲۹ - چون به آب رود چشمم سبز گردد گلبنی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۳۴ - همچو نرگس، مدت عمرم به بیماری گذشت