شماره ۹۶ - چون تنور لاله از دودی نشد قسمت پذیر
شماره ۹۸ - شورش انداخته در شام و سحر یارب ما
شماره ۱۰۴ - کهربا گشتیم و کس باور ندارد درد ما
شماره ۱۰۹ - ناید نمکچشی چو تنور از دهان ما
شماره ۱۱۶ - ما ز پا افتادگان را خواب غفلت برده است
شماره ۱۲۰ - ما را گرفته بی او، غم در میانه امشب
شماره ۱۳۱ - ناله ها در بحر و بر دارد غریب
شماره ۱۵۲ - ارغنون کهنه شد و چنگ و رباب از هم ریخت
شماره ۱۶۸ - اشک، گستاخانه با این چشم خون پالا نشست
شماره ۱۶۹ - بس که از بارش اشکم در و دیوار نماند
شماره ۱۷۱ - گشت عمر بخت ما، در رنگ مخمل، صرف خواب
شماره ۱۷۸ - بوسه در آغوش ازان خودکام نتوانم گرفت
شماره ۱۹۰ - از وعده وصل تو وفا را خبری نیست
شماره ۱۹۹ - تا نیابد دست بر ما لشکر خونخوار غم
شماره ۲۰۴ - فرصت صد بوسه در کف داشت، وز اقبال ما
شماره ۲۱۳ - بس که فرهاد تلخکامی دید
شماره ۲۱۵ - روزم از بی مهری گردون، شب تاریک شد
شماره ۲۲۸ - ماندم از بس که به غربت، وطن از یادم رفت
شماره ۲۲۹ - چون به آب رود چشمم سبز گردد گلبنی
شماره ۲۳۴ - همچو نرگس، مدت عمرم به بیماری گذشت