اندوه

طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۰۹ - تاب عنان گرفتن یک ناله ام نماند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۰ - نی ز خار این چمن غمگین، نه از گل شادمان طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۱ - ملامت چون کنم اهل هوس را، کز گل رویت طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۴ - دایم غم نخوردن یک بوس می خورم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۱۸ - شد فراموش ز تکرار خموشی سخنم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۳ - می زنم گام و ندارم خبری طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۲۸ - گویند که آزار، مکافات گناه است طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۳۹ - بی او غم پا و سر ندارم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۱ - دلخوشی هرگز نمی افتد شگون بر اهل عشق طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۲ - ظلمت شام غم از نور سحر می بینم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۵ - بی لاله رخسارت، گر سیر چمن کردم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۴۶ - داغها دارد دلم از دست بیداد فلک طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۵ - ز خیال دهنت تنگ شکر می گریم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۸ - نایب مستی شده هشیاری ام طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۵۹ - به سودای محبت، عقل ورزیدن نمی دانم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۲ - همچو نرگس در چمن گر میگسار افتاده ام طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۳ - غم و اندوه که پیمانه ده داغ دلند طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۶ - سایه ام از تیره روزی، لیک در ایوان چرخ طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۶۸ - برآرد اشکها رنگ کبوترهای صحرایی طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۵۷۰ - جز من که داده مادر دهرم ز غصه شیر