غزل ۸۲۵ - به خرابات گذارم ندهند از خامی
حکایت - شیخکی بر فسانه بود وگزاف
در صفت شیخ مرشد
در معنی خلوت
در توکل
در تصدیق کرامات اولیا
غزل ۲۰ - می رود آب رخ از بادهٔ گلرنگ مرا
غزل ۵۵ - طمع مدار که دوری گزینم از رخ خوب
غزل ۶۸ - ساقیا ساغر شراب کجاست
غزل ۷۹ - طائر طوریم و خاک آستانت طور ماست
غزل ۹۵ - دلا جان در ره جانان حجابست
غزل ۹۸ - هنوزت نرگس اندر عین خوابست
غزل ۱۱۴ - رمضان آمد و شد کار صراحی از دست
غزل ۱۲۵ - سحر بگوش صبوحی کشان بادهپرست
غزل ۱۳۲ - زاهد مغرور اگر در کعبه باشد فاجرست
غزل ۱۳۸ - ز آتشکده و کعبه غرض سوز ونیازست
غزل ۲۰۲ - آن نگینی که منش میطلبم با جم نیست
غزل ۲۰۳ - اگر ترا غم امثال ما بود غم نیست
غزل ۲۳۵ - حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح
غزل ۲۷۸ - چو شام شد بشبستان باید کرد