غزل ۳۹ - هرکس که غم ترا فسانهست
غزل ۱۶۰ - ساقیا بادهٔ صبوح بیار
غزل ۲۳۰ - سر آن دارم کامروز بر یار شوم
غزل ۲۳۶ - دل بدادیم و جان نمیخواهیم
غزل ۲۱ - به خرابات گرو شد سر و دستار مرا
غزل ۲۵ - به خرابات برید از در این خانه مرا
غزل ۵۷ - پس از مشقت دوشین که داشت گوش امشب؟
غزل ۱۰۴ - دل مست و دیده مست و تن بیقرار مست
غزل ۱۱۷ - پیداست حال مردم رند، آن چنان که هست
غزل ۱۳۸ - مگر پیر سجاده حالی نداشت؟
غزل ۲۸۹ - دشمنان گویی دگر در کار ما کوشیدهاند
غزل ۳۸۰ - وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسر
غزل ۴۱۱ - اگر نوبهاری ببینیم باز
غزل ۴۷۴ - به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتم
غزل ۵۱۲ - به دکان میفروشان گروست هر چه دارم
غزل ۵۳۹ - دست عشقت قدحی داد و ببرد از هوشم
غزل ۵۶۱ - شد زنده جان من به می، زان یاد بسیارش کنم
غزل ۵۷۳ - مشتاق یارم و به در یار میروم
غزل ۵۸۳ - بندهٔ عشقیم و سالهاست که هستیم
غزل ۵۹۰ - عقل صوفی را مهار اندر کشیم