غزل ۱۷ - بر قول مدعی مکش ای فتنهگر مرا
غزل ۱۶۳ - شکل مستانه و انکار شرابش نگرید
غزل ۲۸۸ - ز کوی آن پری دیوانه رفتم
قصیده ۱۶۲ - من چو نادانان بر درد جوانی ننوم
قصیده ۱۶۴ - گر تو ای چرخ گردان مادرم
قصیده ۱۷۰ - از دهر جفا پیشه زی که نالم؟
شماره ۷ - در خمار می دوشینم ای نیک حبیب
غزل ۱۳۷ - آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد
غزل ۲۰۰ - ای دل آن زنار نگسستی هنوز
غزل ۲۳۲ - ای قوم الغیاث که کار اوفتادهایم
غزل ۲۴۹ - دل به سودای بتان دربستهام
غزل ۳۰۹ - سرمستم و تشنه، آب در ده
شمارهٔ ۱۷ - این قصیدهٔ را منطق الطیر گویند مطلع اول در وصف صبح و مدح کعبه و مطلع ثانی در وصف بهار و مدح پیامبر بزرگوار
شمارهٔ ۳۶ - قصیده
شمارهٔ ۱۵۳ - در شکایت از روزگار و مردم
شماره ۱۱۶ - ساقی رخ من رنگ نمیگرداند
شماره ۱۲۰ - دردی است مرا به دل دوایم بکنید
شماره ۲۰۲ - زرین چکنم قدح گلین آر ای دل
شماره ۳۱۵ - نفسم جنب غرامت است ای دلجوی
شماره ۳۴۸ - در مجلس باده گر مرا یاد کنی