غزل ۱۸۲ - ای که با نور خرد نور خدا میجوئی
ساقینامه
مناجات
غزل ۱ - ای دوست مرانم ز در خویش خدا را
غزل ۱۰ - لبریز تا ز باده نگردید جام ما
غزل ۱۱ - باز آهنگ جنون کردیم ما
غزل ۱۵ - عشق به یک سو فکند پرده چو از روی ذات
غزل ۱۸ - بر آنکه مرید می و معشوقه و جام است
غزل ۲۳ - زاهد نشُسته دست ز تن جانت آرزوست؟
غزل ۲۵ - چو پوست تخت من است و کلاه پشمین تاج
غزل ۲۷ - خواجه آن روز که از بندگی آزادم کرد
غزل ۲۹ - بعد از این خدمت آن سرو روان خواهم کرد
غزل ۳۰ - ترک من از خانه بیحجاب برآمد
غزل ۳۲ - تا زنگ سیه ز آینه دل نزداید
غزل ۳۴ - دیوانه کرده است مرا عشق روی یار
غزل ۳۵ - مگر شد سینهام شب وادی طور
غزل ۳۷ - زاهد خودپرست کو تا که ز خود رهانمش
غزل ۳۸ - آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش
غزل ۴۰ - شد بر فراز مسند دل باز شاه عشق
غزل ۴۳ - تا چند سرگران ز مدار جهان شوم