غزل ۱۸۳ - گر دَرِ عشق زنی تاب ملامت باید
غزل ۱۴۳۱ - هر نفس دل صدهزار اندیشه پیدا میکند
غزل ۱۵۳۲ - در بیابانی که سعی بیخودی رهبر شود
غزل ۱۶۶۲ - با همه بیدست و پایی اندکی همتگمار
غزل ۱۷۱۲ - جراءت پیریم این بس که به چندین تک وتاز
غزل ۱۷۴۴ - پر تیرهروزم از من بی پا و سر مپرس
غزل ۱۸۴۰ - بیخلل نگذاشت گل را صنعت اجزای خویش
غزل ۱۹۳۰ - عمریست چون گل میروم زین باغ حرمان در بغل
غزل ۱۹۳۱ - محو جنون ساکنم شور بیابان در بغل
غزل ۱۹۸۶ - دوش چون نی سطر دردی میچکید از خامهام
غزل ۲۰۸۶ - دوش کز سیر بهار سوختن سر بر زدم
غزل ۲۱۱۱ - نالهٔ عجز نوای لب خاموش خودم
غزل ۲۱۲۷ - بس که در هجر تو فرسود از ضعیفی پیکرم
غزل ۲۱۶۵ - چو سایه خاک به سر داغم از غمی که ندارم
غزل ۲۱۷۷ - چه حاجتست به بند گران تدبیرم
غزل ۲۲۰۱ - تا نفس آب زندگیست هیچ به بو نمیرسم
غزل ۲۲۵۰ - چنین ز شرم که گردید سرنگون جامم
غزل ۲۲۹۱ - عمرها شد از ادب موج گهر در دامنم
غزل ۲۳۱۸ - با عشق نه نامیست نه ننگم که برآیم
غزل ۲۳۲۹ - دور هستی پیش از گامی تمامش کردهایم