غزل ۶۳ - آنجا که وصف آن قد و بالا نوشتهایم
غزل ۱۷۵ - تشنه ام رطل گران خواهم گزید
غزل ۲۷۸ - دلم در عاشقی با زخم زهر آلود می گردد
غزل ۱۴۱۱ - از قضا بر خوان ممسک گر کسی نان بشکند
غزل ۱۵۱۶ - بهکویدوستکه تکلیف بینشانی بود
غزل ۱۵۴۶ - کجاست سایه که هستیش دستگاه شود
غزل ۱۵۹۸ - پیری آمدگشت چشمازگریهامکمکم سپید
غزل ۱۷۷۰ - این صبح که جولانها بر چرخ برین هستش
غزل ۱۷۸۸ - نمیدانم چه گل در پرده دارد زخم شمشیرش
غزل ۱۸۷۸ - فقر ما را مشمارید کم از عالم تیغ
غزل ۱۹۰۱ - شرع هر دین بهرهٔ او نیست جز رفع شکوک
غزل ۱۹۰۵ - رفت مرآت دل از کلفت آفاق به رنگ
غزل ۲۱۶۱ - میام به ساغر اگر خشک شد خمار ندارم
غزل ۲۳۹۹ - سخت جانی هرکجا آید به عرض امتحان
غزل ۲۴۳۷ - عجز ما جولانگر تدبیر نتوان یافتن
غزل ۲۵۹۶ - این قلمرو اندوه کارگاه راحت نیست
غزل ۲۶۸۷ - تا کجا آن جلوه در دلها کشد میدان سری
غزل ۲۶۸۹ - عالمی بر باد رفت از سعی بیپا و سری
بخش ۳ - و مطوقه بمسکن موش رسید. کبوتران را فرمود که فرود آیید. فرمان او نگاه داشتند و جمله بنشستند. و آن موش را زبرا نام بود، با دهای تمام و خرد بسیار، گرم و
قطعه ۳ - آه! ازین روزگار برگشته