شماره ۱۶۲ - بیمار غم از مردن، اندیشه بسی دارد
شماره ۱۷۱ - با او سخنی ز من که گوید؟
شماره ۱۷۲ - خدنگ تو چون ره به خون میبرد
شماره ۲۱۰ - به وقت صلح چو در شکوه پیش یار شدم
شماره ۲۲۳ - گر از نوروز، نوشد ماتمم، خاطر مجوییدم
شماره ۲۵۲ - از بس که کردهام گله هر جا ز خوی او
شماره ۲۷۴ - خواست گوید سخنی، دید زمانی در پی
شماره ۳۷ - به پای شوق گشتم هرطرف بسیار در صحرا
شماره ۴۷۱ - بس که دارم از تغابن در دل محزون تأسف
شماره ۵۷۴ - یاد ایامی که ما هم دستگاهی داشتیم
شماره ۶۴۰ - دلم صدره به گلشن رفته، لیکن
شماره ۶۵۷ - به قرابه از صبوحی، قدح شراب مانده
شماره ۶۶۸ - داغ رشک باغبان کهنه اش گل می کند
شماره ۷۴۰ - گل نورسی، ولیکن ز غرور تازگیها
شماره ۷۶۲ - ندارد دیده ما طالع نظاره رویی
شماره ۲۲ - میکشان در بزم وصلت باده چون قسمت کنند
شماره ۱۹ - باز دل بر در غم طرح محبت انداخت
شماره ۷۶ - سالها دیده ما را مژه دربانی کرد
شماره ۸۱ - نشئهی شوق کی از ساغر عشرت خیزد
شماره ۸۵ - چه دانستم که رازم مو به مو اظهار خواهد شد