حکمت

نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۶۲ - تو هیچ بدی که جسم و جانت دادند نظیری نیشابوری رباعیات شماره ۱۳۷ - چندان که به حکمت گروی دورتری واعظ قزوینی غزلیات شماره ۵۵ - غمی در دل کند ماتم سرا صحرا و گلشن را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۵ - گر به رنگش لاله یی باشد به دامن کوه را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۶۶ - به پیری، از چه رو می افگنی کار جوانی را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۸۶ - در جهان گشته سمر حرف پریشانی ما واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۱۹ - دماغ اهل فنا، از مکاره آزاد است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۳۲ - سجده پیش هر بتی کفر است،یک جانان بس است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۳۷ - تلاش برتری از حد، خلاف فرهنگ است واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۸۴ - ز بسکه قوت جذب نگاه با آن روست واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۱۴ - زندگی شد همه نابود، پی بود عبث واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۱ - دل منعم، ملول از گفتگوی زر نمیگردد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۴۸ - تاب رخش، ماه و آفتاب ندارد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۵۹ - ای که زینت طلبی جسم ترا لاغر کرد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۴ - دشمن چو ریزشی دید، زو شور و شر نخیزد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۷۶ - مرد از راه شکست خود بعزت میرسد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۲۲ - هست سالک با خدا، گر کار دنیا میکند واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۳۷ - بر ما سخن سرد عزیزان نه گران بود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۵ - مست آمد، با جمالی از شفق گلرنگ تر واعظ قزوینی غزلیات شماره ۳۸۶ - کشد کلفت ز دنیا کم، بود هرکس بتمکین تر