شماره ۳۳۸ - مرا که در تن بی قوتست جانی خشک
شمارهٔ ۴۳ - حسب حال
شمارهٔ ۱۹۷ - تیمار خواری
شمارهٔ ۳۰۹ - توسل به یکی از بزرگان پس از سیزده سال حبس
شماره ۱۴۳ - چرخ فلک از قضا یکی پیکان زد
بخش ۵۱ - حیران شدن معتمر در آنکه آن زاری کننده که بود و پشیمان شدن که چرا دنبال آواز نرفت
بخش ۶۸ - بازماندن سلامان از ابسال و زاری کردن بر مفارقت او
بخش ۱۲ - مناجات در اشارت بیقراری شجره دل در مهب ریاح خواطر مختلفه و طلب توفیق تحقیق سخن که ثمره آن شجره است
بخش ۱۵ - قصهٔ عتیبه و ریا
دوبیتی ۴۶ - مرا هم ساق و هم زانو کند درد
غزل ۱۰۵ - مسکین طبیب، چاره دردم خیال کرد
غزل ۱۱۶ - بر سر بالین طبیب از ناله ی من زار شد
غزل ۱۹۰ - یار من، وه! که مرا یار نداند هرگز
غزل ۱۹۵ - کار من از جمله عالم همین عشقست و بس
غزل ۱۹۹ - دردمندم، گر مرا درمان نباشد، گو: مباش
غزل ۲۱۸ - نیست غم، گر شد گریبان من از غم چاک جاک
غزل ۲۲۳ - ای در دلم ز آتش عشق تو صد الم
غزل ۲۴۴ - مگو افسانه مجنون، چو من در انجمن باشم
غزل ۲۶۷ - آنکه از درد دل خود به فغانست منم
غزل ۲۷۱ - از پی آن دلبر شیرین شمایل می روم