غزل ۳۱۸ - گهی لطفست و گاهی قهر کار دلربای من
غزل ۳۳۲ - خاکم بره پیک حریم حرم او
غزل ۳۴۰ - نمیکشیم سر از آستان خانه تو
غزل ۳۷۵ - ای آنکه در نصیحت ما لب گشوده ای
شماره ۱۲۶ - همین که از برم آن سروِ سیم بر برخاست
شماره ۱۶۶ - دریغ نیست وجودم که در عذاب الیم است
شماره ۲۱۶ - من پیش از این که داشتمی پای دل ز دست
شماره ۲۷۶ - بار دگر هوایِ نشابورم آرزوست
شماره ۳۸۹ - کس نداند که مرا با که سر وکار افتاد
شماره ۳۹۵ - خدای با تو کسی را دل آشنا مکناد
شماره ۴۱۸ - چرا افسرده معذورش ندارد
شماره ۵۲۴ - باز پیرانه سرم واقعه یی پیش آمد
شماره ۵۲۹ - مگر صبا به فلانی سلام ما برساند
شماره ۵۷۳ - هیچم دلِ شکسته موافق نمی شود
شماره ۶۰۸ - بیدوست این منم که چنین میبرم به سر
شماره ۶۴۶ - نه محرمی و نه یاری موافق و دم ساز
شماره ۶۵۰ - اگرچه دل به کسی داد، جان ماست هنوز
شماره ۷۶۴ - چند خواهم سوخت آه از دردِ دل
شماره ۸۰۳ - دردا کز اشتیاقِ تو جانا بسوختم
شماره ۸۰۸ - دردمندم وز وصالِ یار درمان نیستم