شماره ۱۹۴ - از خمار زخم دل تا چند درد سر کشد
شماره ۱۹۹ - ز آب چشم من هر قطره طوفان دگر باشد
شماره ۲۰۰ - میرم ار خوی ستمکاری ز سر بیرون کند
شماره ۲۰۲ - گفتم از عشقت کشم دامن گریبانگیر شد
شماره ۳۰۰ - عشقم آتش زد به دل، در دیده مسکن کردمش
شماره ۳۱۳ - سوزم همیشه از نفس آتشین خویش
شماره ۳۴۸ - شود هر موی بر تن شعله، گر پاس فغان دارم
شماره ۳۸۳ - تا آفرین شست تو گوید زبان زخم
شماره ۴۱۵ - در کوه و دشت، پهن شود تا نشان من
شماره ۴۴۳ - گر چو شمع آتش برآید از گریبان کسی
شماره ۴۴۴ - نخیزد از دل مرغان باغ، افغانی
شماره ۲ - گر دل نشود ز درد جانکاه جدا
شماره ۲۵۳ - این نفس که فقر کاش پاکش بکشد
شماره ۳۰۰ - تن داده دلم به بینوایی، چه کند
شماره ۴۱۳ - بینم رخ غم، نقاب نگشاده هنوز
شمارهٔ ۳۰ - در وصف ناتوانی و بیماری
مناجات ۶۳ - الهی یک دل پُر درد دارم و یک جان پُر زجر، خداوندا این بیچاره را چه تدبیر، بار خد
مناجات ۱۱۴ - الهی کدام درد بود ازین بیش که معشوق توانگر و عاشق درویش.
مناجات ۱۷۰ - الهی نصیب این بیچاره از این کار همه درد است، مبارک باد که مرا این درد فرد است حا
مناجات ۱۸۰ - الهی کریما دل من کان حسرت است و تن من مایهٔ درد و غم نیارم گفت که اینهمه چرا بهم