شماره ۶۰۰ - چشمم همه روز خون تراود
شماره ۷۶۶ - دوش آتش زدی و گریه مرا یاری داد
شماره ۸۶۱ - این دل که هر شبیش ز سالی فزون رود
شماره ۱۱۸۱ - فرشته می ننویسد گناه دم به دمش
شماره ۱۱۹۴ - آن چشم سخنگو نگر و آن لب خاموش
شماره ۱۲۵۳ - ندانم کیست اندر دل که در جان می خلد بازم
شماره ۱۲۶۷ - جان زحمت خود برد و به جانان نرسیدیم
شماره ۱۳۲۰ - هر سحری به کوی تو شعله وای خود کشم
شماره ۱۴۸۲ - ز عشقت من خسته جان می خراشم
شماره ۱۴۹۵ - عشقت نصیب من همه غم داد، درد هم
شماره ۱۵۴۰ - خونی ز چشمم می رود، در انتظار کیست این؟
شماره ۱۵۸۸ - کم زان که جان به کوی تو دانیم سوختن
شماره ۱۶۲۸ - چشم است، یارب، آنچنان یا خود بلای جان من
شماره ۱۶۷۰ - پر زخم است و شکست زلف گرانبار تو
شماره ۱۷۲۸ - مه من خراب گشتم ز رخت به یک نظاره
شماره ۱۸۳۲ - ای ز غبار خنگ تو یافته دیده روشنی
شماره ۱۸۸۹ - تا داشت به جان طاقت، بودم به شکیبایی
شماره ۱۸۹۹ - تو، ای پسر، که از این سو سوار می گذری
شمارهٔ ۱۹ - او راست
شماره ۱۲۶ - زهی جهان شده روشن بآفتاب جمالت