دنیاگریزی

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی غزلیات غزل ۳۱۱۳ - نه ز عاقلانم، که ز من بگیری ناصرخسرو قصاید قصیده ۲۶۸ - چنین زرد و نوان مانند نالی اوحدی مراغه‌ای غزلیات غزل ۷۶۵ - میی کو ترا میرهاند ز مستی صائب تبریزی گزیدهٔ غزلیات غزل ۱۰۶ - مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارم عطار نیشابوری باب بیست و هفتم: در نومیدی و به عجز معترف شدن شماره ۱۴ - آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی عطار نیشابوری بخش بیست و نهم الحكایة و التمثیل نصرالله منشی باب برزویه الطبیب بخش ۸ - چون محاسن صلاح بر این جمله در ضمیر متمکن شد خواستم که بعبادت متحلی گردم تا شعار و دثار من متناسب باشد و ظاهر و باطن بعلم و عمل آراسته گردد , چون تعبد صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۲۰۶ - زاهد هوای عالم بالا نمی کند صائب تبریزی غزلیات غزل ۴۶۱۶ - زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تر جامی خردنامه اسکندری بخش ۱۸ - وصیت اسکندر که پس از مرگ دستش را از تابوت بیرون بگذارند رشیدالدین میبدی ۱۱- سورة هود - مکیة ۲ - النوبة الثالثة رشیدالدین میبدی ۷۰- سورة المعارج- مکیة النوبة الثالثة محمد بن منور فصل دوم - حکایاتی که بر زبان شیخ رفته حکایت ۲۷ - مریدی از مریدان شیخ از عراق بخدمت شیخ می‌آمد. شیخ را جامهای نیکو می‌آورد و همه راه با خویشتن در پندار می‌بود کی شیخ را عظیم خوش خواهد آمد ازین تحفها. کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۰۲ - چشم عارف جز چراغ کلفت از دنیا ندید جویای تبریزی غزلیات شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد اسیر شهرستانی غزلیات شماره ۶۷ - چه درد سر دهم دیوانگی با سخت جانی را واعظ قزوینی غزلیات شماره ۲۵۱ - بگو به شرم، ز چشمم ترا نگاه ندارد واعظ قزوینی غزلیات شماره ۴۹۰ - ما ز هر عشرت دنیا بسخن ساخته ایم صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۱۶۸ - ببزم دل چو برافروختم ز عشق سراج امام خمینی غزلیات کتاب عمر