غزل ۳۱۱۳ - نه ز عاقلانم، که ز من بگیری
قصیده ۲۶۸ - چنین زرد و نوان مانند نالی
غزل ۷۶۵ - میی کو ترا میرهاند ز مستی
غزل ۱۰۶ - مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارم
شماره ۱۴ - آن دل که سراسیمهٔ عالم بودی
الحكایة و التمثیل
بخش ۸ - چون محاسن صلاح بر این جمله در ضمیر متمکن شد خواستم که بعبادت متحلی گردم تا شعار و دثار من متناسب باشد و ظاهر و باطن بعلم و عمل آراسته گردد , چون تعبد
غزل ۴۲۰۶ - زاهد هوای عالم بالا نمی کند
غزل ۴۶۱۶ - زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تر
بخش ۱۸ - وصیت اسکندر که پس از مرگ دستش را از تابوت بیرون بگذارند
۲ - النوبة الثالثة
النوبة الثالثة
حکایت ۲۷ - مریدی از مریدان شیخ از عراق بخدمت شیخ میآمد. شیخ را جامهای نیکو میآورد و همه راه با خویشتن در پندار میبود کی شیخ را عظیم خوش خواهد آمد ازین تحفها.
غزل ۲۰۲ - چشم عارف جز چراغ کلفت از دنیا ندید
شماره ۴۰۹ - نجابت هر که با دولت چو خورشید برین دارد
شماره ۶۷ - چه درد سر دهم دیوانگی با سخت جانی را
شماره ۲۵۱ - بگو به شرم، ز چشمم ترا نگاه ندارد
شماره ۴۹۰ - ما ز هر عشرت دنیا بسخن ساخته ایم
شماره ۱۶۸ - ببزم دل چو برافروختم ز عشق سراج
کتاب عمر