دیوانگی

رفیق اصفهانی غزلیات شماره ۷۱ - چه باشد گر ترا ویرانه ی من خانه ای باشد میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۴ - هرشب من و دل تا سحر در گوشهٔ ویرانه‌ها میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۲۳ - شیخ و زاهد را خمیر از سبحه صد دانه بود فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۷۷ - دل می‌کشد به لالة راغ دگر مرا فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۳۷۵ - هر که این شیرین لبان محو شکر خندش کنند فیاض لاهیجی غزلیات شماره ۵۲۰ - دی صبا را همنشین زلف جانان دیده‌ام سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۲ - در چمن از گریه آبی بر رخ گل می زنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۴۱ - اشک من گر اینچنین کز دل برون خواهد شدن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۵۲ - از دل زارم نفس مأیوس می آید برون سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۴۳ - کفر و دین یکسان بود در مذهب دیوانگی صغیر اصفهانی غزلیات شماره ۵ - زاهدا کمتر نصیحت کن من دیوانه را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۲۵ - آگه از لذت غم تا من دیوانه شدم طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۲۵۳ - ز ازل، مرشدما خواست که فرزانه شود طغرای مشهدی ابیات برگزیده از غزلیات شماره ۴۶۶ - من سودازده را داغ منه بر سر دست صوفی محمد هروی غزلیات شماره ۳۹ - آن پری دور از من و من در غمش دیوانه ام