بخش ۲۱ - نداهای جان پس از جدایی از تن
بخش ۱۰ - رسیدن شاپور به دیر و احوال شیرین پرسیدن
شماره ۵۲ - روزگاریست که در دشت جنون خانه ی ماست
شماره ۲۴۶ - نیم جانی بود تا جا بود در میخانه ام
شماره ۹۳۳ - به بوی زلف تو دیوانه گشتم
شماره ۱۶۹ - ای دل آخر تا کی این دیوانگی
شماره ۲۷۷ - خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنم
شماره ۱۱۰ - صبحدم، در باغ هر کو خنده ی گل بایدش
شماره ۲۴۲ - در اول جذب عشق از جانب جانانه بایستی
شماره ۵۰ - امشب دگر ای دوست نه تنها مستم
شمارهٔ ۵۶ - مخترع
شماره ۱۵ - یا جانم ازین قالب دلگیر برآرید
شماره ۲۰۴ - خوشا سراب که، پا از عدم برون نگذاشت
شماره ۲۳۳ - بکش تیغ ای ستمگر تا جهانی جان بکف گردد
شماره ۲۵۵ - نتوانست ز بس ضعف بدندان جا کرد
شماره ۳۶۱ - ره مقصود طی کردن، نه از تقصیر میآید
المقامة السادسة - فی الجنون
شماره ۱۵ - نبستم از چمن طرفی به کام دل پریدنها
شماره ۲۴ - تا گریزد طرب از کلبه ویرانه ما،
شماره ۱۴۸ - وقت آن است که از خانه به میخانه روم