رباعی ۹۵ - بیمارم و کس نمیکند درمانم
بخش ۲۴ - سفر جمشید به روم
نای خروشان
ستاره خندان
بار گران
داغ محرومی
برق نگاه
کیان اندوه
سرگشته
آزاده
رنج زندگی
آتش گل
تهی از های و هو میخانه بودی
مرا ز دیدهٔ بینا شکایت دگر است
گریهٔ ما بی اثر ناله ما نارساست
نوای من از آن پر سوز و بیباک و غم انگیزست
به افرنگی بتان دل باختم من
ترا ازستان خود براندند
غزل ۳۱ - برآن سرمکه ز دامن برونکشم پا را
غزل ۴۱ - نفس آشفته میدارد چوگل جمعیت ما را