غزل ۵۴۶ - زندگانی در جگرخار است و در پا سوزن است
غزل ۵۴۷ - خندهام صبحی به صد چاکگریبان آشناست
غزل ۵۵۳ - شوقدیدارم و در چشمکسان راه من است
غزل ۵۷۰ - برروی ما چوصبح نهرنگی شکسته است
غزل ۵۸۱ - دل به یاد جلوهای طاقت به غارت داده است
غزل ۵۸۲ - زندگانی از نفس آفت بنا افتاده است
غزل ۵۸۸ - بعد مرگم شامنومیدی سحرآورده است
غزل ۵۹۸ - تا حیرت خرام تو سامان دیده است
غزل ۶۰۲ - بازم به دل نوید صفایی رسیده است
غزل ۶۰۹ - تا فلک درگردش است آفت بههرسوهاله است
غزل ۶۱۰ - چون سپند آرام جسم دردناکم ناله است
غزل ۶۲۰ - لوحهستی یک قلم از نقش قدرت عاری است
شماره ۳۳ - هول تاختن و کینه آختنْش مرا
غزل ۶۴۵ - هوس دل را شکست اعتبارست
غزل ۶۵۱ - تا بهکی خواهی زلاف بخت بر سرها نشست
غزل ۶۵۶ - در تماشاییکه باید صد مژه بالا شکست
غزل ۶۶۷ - در جهان عجز طاقت پیشگیگردن زنست
غزل ۶۸۶ - سعی ناپیدا و حسرتها دویدن آرزوست
غزل ۶۹۳ - تنها نه ذره دقت اظهار داشتهست
غزل ۷۱۱ - ساز تو کمین نغمهٔ بیداد شکستیست