غزل ۱۸ - ای ترک آتش رخ بیار آن آب آتش فام را
غزل ۲۳۵ - حیات بخش بود باده خاصه وقت صبوح
غزل ۸۶ - من مست می عشقم هشیار نخواهم شد
غزل ۱۸۷ - من آن قلاش و رند بینوایم
غزل ۷۸ - شکست پیر مغان گر سرم به ساغر می
شماره ۷ - آن رفت که گفتمی من از زهد سخن
غزل ۱۱ - از دل که برد آرام حسن بتان خدا را
غزل ۳۳۳ - در دیگ عشق باده کشان جوش کردهاند
غزل ۲ - امشب من و تو هردو، مستیم، ز می اما
غزل ۳۸ - من خراباتیم و باده پرست
غزل ۳۲۶ - گر مطربی رودی زند، بی می ندارد آبرو
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - در مغازلت و تشبیب و اظهار عشقبازی و نسیب فرماید
غزل ۲۵ - فارغیم ای عاملان حشر ز احسان شما
غزل ۱۳ - چه غم ز بی کلهی کآسمان کلاه منست
شماره ۸۷ - من همان رند و مست و بیباکم
غزل ۷۲ - رندیم و دگر مستیم تا باد چنین بادا
غزل ۱۷۲ - عاشقی و باده نوشی کار ماست
غزل ۲۲۲ - منم آن رند عاشق سرمست
غزل ۲۳۱ - بحر بی پایان ما را آبروئی دیگر است
غزل ۷۱۸ - زاهد به سراپردهٔ رندان مگذارید