غزل ۱۵۶۲ - آمد آن ساقی سرمست و به دستش جامی
رباعی ۴ - دریاب تو این قول حکیمانهٔ ما
غزل ۵۹۵۰ - از باد دستی خود ما میکشان خرابیم
شماره ۶۳۸ - باز از رندی علم بر آسمان خواهم کشید
شماره ۱۵۸۹ - خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسان
شماره ۱۷۰۳ - ای جان، چو سخن گویم مستانه و رندانه
غزل ۲۳۸ - یار آمد و من طاقت دیدار ندارم
شماره ۱۵۲ - نکونامی و بدنامی کدام است
شماره ۴۰۸ - چه چاره سازم اگر آن نگار برگردد
شماره ۹۵۶ - چه غم که نیست مرا حاصل ای مسلمانان
شماره ۶۳ - دل یکی وز هر طرف بر سینه داغ دیگریست
شماره ۱۱۷ - ترا در کوی جانان خانه ای هست
شماره ۲۴۱ - ما درین دیر تادیم هم از روز الست
شماره ۳۴۴ - بس شد ز توبه ما را با پیر ما که گوید
شماره ۶۷۷ - لاف رندی مزن ای زاهد پاکیزه خصال
شماره ۷۶ - گر نه چشمان تو در قصد گرفتارانند
شماره ۳۶۱ - رندیم و ملامتی و بدنام
شماره ۳۹۷ - چو خراب عشق یارم همگی ز یار گویم
شماره ۴۱۱ - من مستم و میخوارم گو خلق بدانیدم
شمارهٔ ۱۲۶ - و له ایضاً فی التّشبیب و التّحبیب