ریاکاری

گوهرهایی که با این برچسب نشانه‌گذاری شده‌اند.

مولوی غزلیات غزل ۲۳۴ - ز جام ساقی باقی چو خورده‌یی تو دلا؟ هاتف اصفهانی غزلیات غزل ۸۲ - شستم ز می‌در پای خم، دامن ز هر آلودگی شیخ بهایی رباعیات رباعی ۸۱ - زاهد، به تو تقوی و ریا ارزانی قاآنی شیرازی قصاید قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۳ - د‌ر مغازلت و تشبیب و اظهار عشقبازی و نسیب فرماید عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۰۳ - دگر خلوت به عشرت خانهٔ خمّار می باید عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۶۳ - جماعتی که به ناموس ونام می گفتند سنایی غزنوی الباب الثّالث: اندر نعت پیامبر ما محمّد مصطفی علیه‌السّلام و فضیلت وی بر جمیع پیغمبران الجهل داءٌ بلا دواءٍ والحمقُ حفرةٌ بلا عُمقٍ ملک‌الشعرای بهار غزلیات شماره ۸۵ - ای نرگست به خلق در فتنه بازکن صائب تبریزی غزلیات غزل ۷۶ - عشق کو تا چاک سازم جامه ناموس را جامی دفتر اول بخش ۱۳۹ - در مذمت صوفی نمایان ظاهر آرای و معنی گزاران صورت پیرای رشیدالدین میبدی ۲- سورة البقره‏ ۵۱ - النوبة الثانیة: قوله تعالى: یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِکُمْ بِالْمَنِّ قائم مقام فراهانی قصاید و قطعات شمارهٔ ۱۱ - قطعه ای است که قائم مقام از جانب میرزاذره گفته سلیم تهرانی غزلیات شماره ۷۵۷ - جام می در کف ز کوی او جدایی می کنم قاسم انوار غزلیات شماره ۱۹۳ - بپیش مردم نادیده این سخن شینیست ملا احمد نراقی باب چهارم فصل - اخلاص فرخی یزدی غزلیات شماره ۷۴ - آنکه اندر دوستی ما را در اول یار بود سحاب اصفهانی غزلیات شماره ۱۳۳ - دانی که از کیم می وصلت به جام بود واعظ قزوینی غزلیات شماره ۱۹۴ - آنکه هرلحظه نمرد از غم رویت، چون زیست؟ میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۱۰ - روز و شب در حسرت و اندوه تیماری چرا میرزا حبیب خراسانی غزلیات شماره ۳۴۱ - آشکارا، روز طعن و لعن زندان میکنی