غزل ۸۰۱ - ای هرشکنی از سر زلف تو جهانی
غزل ۸۵۲ - ای آفتاب رویت از غایت نکویی
قصیده ۱۵ - دم عیسی است که بوی گل تر میآرد
حکایت درویشی که عاشق دختر پادشاه شد
حکایت پادشاهی که بسیار صاحب جمال بود
غزل ۲ - جمالت کرد جانا هست ما را
غزل ۴ - باز بر عاشق فروش آن سوسن آزاد را
غزل ۱۱ - چند رنجانی نگارا این دل مشتاق را
غزل ۲۱ - ای از بنفشه ساخته بر گل مثالها
غزل ۲۳ - فریاد از آن دو چشمک جادوی دلفریب
غزل ۶۶ - سرگران از چشم دلبر دوش چون بر ما گذشت
غزل ۷۷ - دوش رفتم به سر کوی به نظارهٔ دوست
غزل ۹۱ - این نه زلفست آنکه او بر عارض رخشان نهاد
غزل ۱۰۰ - نور رخ تو قمر ندارد
غزل ۱۱۴ - زهی چابک زهی شیرین بنامیزد بنامیزد
غزل ۱۲۹ - چون دو زلفین تو کمند بود
غزل ۱۳۲ - روی او ماهست اگر بر ماه مشک افشان بود
غزل ۱۸۲ - با تابش زلف و رخت ای ماه دلفروز
غزل ۱۹۶ - دلم برد آن دلارامی که در چاه زنخدانش
غزل ۲۰۰ - چه رسمست آن نهادن زلف بر دوش