زیبایی

سنایی غزنوی رباعیات رباعی ۳۵۲ - ای معتبران شهر والیتان کو سنایی غزنوی رباعیات رباعی ۳۶۴ - تا نقطهٔ خال مشک بر رخ زده‌ای سنایی غزنوی رباعیات رباعی ۳۸۳ - شب را سلب روز فروزان کردی سنایی غزنوی رباعیات رباعی ۳۸۷ - در هر خم زلف مشکبیزی داری وحشی بافقی غزلیات غزل ۵۳ - بگذشت دور یوسف و دوران حسن تست وحشی بافقی غزلیات غزل ۶۹ - ای دیده ، دشتبان نگاهت به راه کیست وحشی بافقی غزلیات غزل ۹۷ - تو جفاکن که از اینسوی وفاداری هست وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۰۶ - گرد سر تو گردم و آن رخش راندنت وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۰۹ - هرگزم یارب از آن دیدار مهجوری مباد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۴۴ - آن مستی تو دوش ز پیمانهٔ که بود وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۴۷ - چون تو مستغنی ز دل بودی دل آرایی چه بود وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۷۰ - ملک دل را سپه ناز به یغما آمد وحشی بافقی غزلیات غزل ۱۷۸ - باغ ترا نظارگیانی که دیده‌اند وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۰۳ - در راسته ی ناز فروشان که بتانند وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۳۶ - مغرور کسی به که درت جا نکند کس وحشی بافقی غزلیات غزل ۲۵۲ - بست زبان شکوه ام لب به سخن گشادنش وحشی بافقی غزلیات غزل ۳۲۱ - در بزم وصل اگر چه همین در میان منم وحشی بافقی غزلیات غزل ۳۲۷ - ای قامت تو جلوه ده شیوه‌های حسن وحشی بافقی غزلیات غزل ۳۴۶ - ای که دل بردی ز دلدار من آزارش مکن وحشی بافقی ناظر و منظور گرمی شعلهٔ آفتاب در عالم فتادن و مرغ آبی از غایت گرما منقار از هم گشادن و رفتن شاهزاده از مصر به سبزه‌زاری که از لطف نسیم او روح مسیحا تازه گشتی و با فیض چشمه‌سارش خضر از آب زندگانی گذشتی