غزل ۵۸ - لعلت از شهد و شکر نیکوتر است
غزل ۵۹ - آن دهان نیست که تنگ شکر است
غزل ۷۲ - چشم خوشش مست نیست لیک چو مستان خوش است
غزل ۱۴۲ - ای چو چشم سوزن عیسی دهانت
غزل ۲۱۸ - خطی سبز از زنخدان می برآورد
غزل ۲۲۴ - چو قفل لعل بر درج گهر زد
غزل ۲۹۸ - چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند
غزل ۲۹۹ - چون سیمبران روی به گلزار نهادند
غزل ۳۰۹ - زلف شبرنگش شبیخون میکند
غزل ۳۱۰ - گر فلک دیده بر آن چهرهٔ زیبا فکند
غزل ۳۲۶ - هر که را با لب تو پیمان بود
غزل ۳۶۲ - آن روی به جز قمر که آراید
غزل ۴۰۶ - ای دل ز دلبران جهانت گزیده باز
غزل ۶۳۱ - ای روی تو شمع بتپرستان
غزل ۶۸۴ - ای جلوهگر عالم، طاوس جمال تو
غزل ۶۹۴ - گر چنین سنگدل بمانی تو
غزل ۷۲۰ - ای یک کرشمهٔ تو صد خون حلال کرده
غزل ۷۳۰ - ای زلف تو دام ماه افکنده
غزل ۷۷۲ - جانا دهنی چو پسته داری
غزل ۷۷۷ - ای بوس تو اصل هر شماری