قصیده ۷۷ - زهی بقای تو دوران ملک را مفخر
شماره ۲ - ای لب لعل تو روح بخش مسیحا
شماره ۳۲ - آن کو به تو بخشید چنین لطف و صباحت
شماره ۱۳۶ - ماه من، ای بدر آفتاب شمایل
شماره ۴ - راد کف، آقا محمد جعفر، ای کز بدو حال
شماره ۲۲ - استاد هنروران عالم، مانی
شماره ۲۴ - عکاس زهی یگانه استاد هنر
شماره ۹ - صدری که برکشید کفش، ورچه چاکرم
شماره ۱۱ - زهی صیت عدلت همه جا گرفته
شماره ۱۶۹ - شکر کز انجام خوب و خوبتر ز آغاز خویش
شماره ۲۵۱ - رخ مانند گلبرگ ترش بین
شماره ۲۷۶ - خوش تر ز طوبی است به خوبی نهال تو
شماره ۲۸۹ - دقیقه فهم و ادا دان و نکته دان شده ای
شماره ۱۹ - نه مهر و نه مه به این نکوئی که توئی
شماره ۵۹ - مرا امروز اختر سازگار است
شماره ۶۳ - مرا بس شکرها از کردگار است
شماره ۸۰ - گر چه این فن خلاف آیین است
شماره ۱۰۴ - بر مهر تو مه را مشتری نیست
شماره ۲۱۴ - چون صبح عید هفتم ماه رجب رسید
شماره ۲۱۹ - در این انجام عمر و آخر کار