غزل ۸۲ - قاعدهٔ قد تو فتنه به پا کردن است
غزل ۱۰۵ - قطع نظر ز دشمن ما کرد چشم دوست
غزل ۱۱۴ - از تو ای ترک ختن لعبت چین خوشتر نیست
غزل ۱۳۶ - رسید قاصد و پیغام وصل جانان گفت
غزل ۱۵۴ - روزی که خدا کام دل تنگ دلان داد
غزل ۲۲۵ - بر زلف تو باید که ره شانه ببندند
غزل ۲۳۱ - چون بتان دستی به ناز زلف پر چین میبرند
غزل ۲۳۶ - زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد
غزل ۲۵۳ - مانع رفتن به جز مهر و وفای من نبود
غزل ۲۵۴ - قدح باده اگر چشم بت ساده نبود
غزل ۲۵۵ - لب پیمانه اگر بر لب جانانه نبود
غزل ۲۷۹ - ای خواجه برو بندهٔ آن زهره جبین باش
غزل ۲۸۱ - چون صبا شانه زند طرهٔ عنبربارش
غزل ۲۸۶ - دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالش
غزل ۲۸۸ - نه دست آن که بر آرم دل از چه ذقنش
غزل ۲۹۵ - خوش آن که باده بنوشد به روی چون ماهش
غزل ۳۰۵ - شبان تیره به سر وقت چشم جادویش
غزل ۳۰۹ - هر دل شیدا که شد به روی تو مایل
غزل ۳۲۰ - از آن به خدمت میخوارگان کمر بستم
غزل ۳۲۷ - در عالم محبت دانی چه کار کردم