شماره ۶۳۹ - می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاه
شماره ۱۱۰ - تا دل از دستم شراب ارغوانی برده است
شماره ۱۴۴ - چه غم اگر تهی از باده جام و شیشه ماست؟
شماره ۱۹۵ - میکشان را باده گلرنگ خندان می کند
شماره ۲۷۵ - چون فروزان ز می آن آینه طلعت گردد
شماره ۳۰۳ - پیاله ای به لبم چرخ آشنا نکند
شماره ۳۲۵ - از باده چون عقیق تو سیراب می شود
شماره ۹۸ - ساقیا، پیش آر جام با صفای خویش را
شماره ۱۰۵ - بگشاد صبح عید ز رخ چون نقاب را
شماره ۱۱۰ - روز عید است به من ده می نابی چو گلاب
شماره ۳۵۳ - شب گذشته ست و اول سحر است
شماره ۴۰۸ - به غیر جام دمادم مجوی همدم هیچ
شماره ۴۶۶ - چو ترک مست من هر لحظه ای سوی دگر غلتد
شماره ۶۳۸ - باز از رندی علم بر آسمان خواهم کشید
شماره ۶۵۹ - سبزه ای سبز است و آب روشن و سرو بلند
شماره ۷۷۷ - باز زهره مطربی آغاز کرد
شماره ۷۸۳ - بزم ما را یک دو خواب آلوده اند
شماره ۹۲۵ - سپیده دم که جهانی ز خواب برخیزد
شماره ۱۰۲۰ - سفیده دم چو در از ابر درفشان بچکد
شماره ۱۰۳۷ - ببار باده روشن که صبح روی نمود