شماره ۳۹ - صبا تا ز زلف تو بویی نداشت
شماره ۶۱ - یار خط بر روی زیبا میکشد
شماره ۶۳ - باغ را باز مگر مژده گلریز آمد
شماره ۷۴ - عید شد، خوبان بعزم مجلس و می میروند
شماره ۷۵ - فصل نوروز است و خلقی سوی صحرا میروند
شماره ۷۹ - خوبرویان چو خدنگ نظری بگشایند
شماره ۹۷ - ای فتنه را دو نرگس شوخ تو رازدار
شماره ۱۱۴ - کنون که موسم عیش است و باده گلرنگ
شماره ۱۲۷ - چمن بشکفت و سبزه خط کشید و سرو بالا هم
شماره ۱۵۰ - ای باد صبحدم، خبر یار من بگو
شماره ۱۷۷ - مرا دلی است بدان زلف تابدار یکی
شماره ۶ - در ماتم تو دهر بسی شیون کرد
شماره ۹ - از لاله و سبزه، نقشبندان بهار
شماره ۱۶ - ای دل، همه اسباب جهان خواسته گیر
شماره ١ - ای کرمت نظم داده کار جهانرا
شمارهٔ ٨ - وله
شمارهٔ ١۶ - وله ایضاً در تعریف بنا و مدح حکیم الدین بانی آن
شمارهٔ ۴٧ - وله ایضاً
شمارهٔ ٧٣ - قصیده
شمارهٔ ٧۵ - قصیده در تعریف و تاریخ بنای قصری که نظام الدین یحیی ساخته