غزل ۸۵ - شیوه نادان بود بر عاشق بیدل گرفت
غزل ۸۹ - جلوه ی پیچ و خم از موی کمر خواهد رفت
غزل ۹۶ - چمن ز سردی ایام برگ و بار گذاشت
غزل ۱۰۶ - بعد وارستگیم سوز تو در تن باقیست
غزل ۱۳۹ - نخل قد تو را چون، صورت نگار جان بست
غزل ۱۴۲ - دگر بهار چمن را چه دلگشا کردست
غزل ۱۴۷ - امسال نوبهار قدم پیشتر گذاشت
غزل ۱۵۵ - همیشه کارم در کار خیر تأخیرست
غزل ۱۶۸ - دجله اشک از بهار شوق طغیان کرده است
غزل ۱۹۰ - کم بختی هنرمند نقص هنر نباشد
غزل ۱۹۹ - ابر تا برجاست یاران باده در ساغر کنید
غزل ۲۲۴ - چو تاب زلف دهی از بنفشه تاب رود
غزل ۲۳۶ - چنان ز عکس رخ دوست دیده پرگل شد
غزل ۲۷۸ - درین گلشن ز بدخوئی گل از آب روان رنجد
غزل ۲۸۷ - بکن بیخ صبوری حسرت دیدار می آرد
غزل ۲۸۸ - ایام، خوشدلی بستمکار می دهد
غزل ۳۰۱ - بدور دیده مژگان از دو سو لخت جگر دارد
غزل ۳۲۵ - گلشن کشمیر خارش گل بدامان می دهد
غزل ۳۴۷ - تا تو رفتی جان دگر آمیزشی با تن نکرد
غزل ۳۵۵ - گاهی که سنگ حادثه از آسمان رسد