طبیعت

لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۵ - به شاهد لغت فوگان، به معنی فقاع لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۴۴ - به شاهد لغت غر، به معنی دبه خایه لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۵۱ - به شاهد لغت باسک، بمعنی خمیازه لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۷۰ - به شاهد لغت چکوک بمعنی چکاوک لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۹۰ - به شاهد لغت اندخسواره، بمعنی پناه و حصار لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۹۴ - به شاهد لغت غاوشو، بمعنی خیاری که از بهر تخم رها کنند لبیبی ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی شمارهٔ ۱۰۹ - به شاهد لغت شارک، بمعنی مرغکی کوچک و خوش آواز و سیاه سیدای نسفی غزلیات شماره ۴ - ز رخ گر آن پری رو دور گرداند نقابش را سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷ - ای فرش بوی سنبل زلفت دماغ‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۹ - حرص افزون می شود از مرگ ما افلاک را سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱ - هجرش آخر کرد خرم جان افگار مرا سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۶ - ای ز رویت درگرفته شمع‌ها در خانه‌ها سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۲۴ - از غم دلی که آب نشد سد آهن است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۳۱ - شبی که از دلم آه شرر فغان برخاست سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۴۵ - آمد بهار و سیر گلستان غنیمت است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۶۴ - در گلشنی که مقدم آن گل رسیده است سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۷۳ - چو تیغ بر کمر آن باده نوش می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۸۰ - خم تهی شد از می و دور قدح از پا فتاد سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۸۵ - در گلستان سایه تازان قامت رعنا فتاد سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۰ - شمع ها جمله به فانوس وطن ساخته اند