طبیعت

سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۳ - تا نمودی در گلستان زلف عنبربوی خویش سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۴۸ - نو خط من می کند بر چرخ مینا فام رقص سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۰ - تفسیر سازد حسن را رویی که دارد خال و خط سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۴ - حسنش آخر از هجوم خط تلف شد حیف حیف سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۵۸ - شهر و صحرا درگرفت از آتش رخسار گل سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۶۴ - قبای خود چو گل امروز پاره پاره کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۰۹ - اشک چشم شبنمم در حسرت روی گلم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۱۹ - شبنمم پهلو به روی بستر گل می زنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۲۵ - می روم در باغ و سر در پای سنبل می کنم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۰ - شکایت نامه آن روی چون گل بود در دستم سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۳۸ - در دم خط آن پسر در جستجو خواهد شدن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۷۰ - شبی ای شمع در آغوش ما جا می توان کردن سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۱ - آمد بهار و رونق گلهای باغ کو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۵ - آمد بهار بر کف ساقی پیاله کو سیدای نسفی غزلیات شماره ۴۹۸ - بیا که غنچه شد ای سرو من چمن بی تو سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۰۲ - فصل نوروز است می‌آید هوای تازه‌ای سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۰۳ - برآرد از چمن گل را خزان آهسته آهسته سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۱۵ - چهره افروخته از باده ناب آمده‌ای سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۱۶ - می‌کشم می هر سحر با می‌پرست تازه‌ای سیدای نسفی غزلیات شماره ۵۲۴ - هر کوچه باغ دیده ام ای گل خوش آمدی