طبیعت

سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۱ - شمع بزمم از تماشای تو شاخ گل شود سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۲ - دیده چرخ به ظالم نگران خواهد بود سیدای نسفی غزلیات شماره ۱۹۴ - چشم شوخش در گلستان آمد و خنجر کشید سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۰۶ - آتشم روزی که از دامان صحرا گل کند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۱۹ - از رخت میخانه امشب آنقدر مسرور بود سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۳۳ - ز سودای رخت همیان زر گل بر سرم ریزد سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۶۵ - به استقبال چشمت فتنه از هر سوی صف بندد سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۶۹ - قامتش چون از بهار جلوه رعنا می شود سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۷۸ - مرغ دلم چو ناله کشیدن هوس کند سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۸۱ - چو بیرون از چمن آن سرو یکتا گرد می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۸۴ - بی گفتگوی رزق مهیا نمی شود سیدای نسفی غزلیات شماره ۲۸۹ - با من ز عرضحال زبان در دهان نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۰۱ - آمد خزان نسیم گل و یاسمن نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۰۲ - فصل خزان رسید به گلشن صدا نماند سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۰۳ - ساقیا برخیز از طاق طرب مینا فتاد سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۰۸ - مرا هر شب تب هجران آن بدخو بسوزاند سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۰۹ - عقل و هوشم رفت تا آن تندخو خنجر کشید سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۱۰ - مرا نگاه تو عالی جناب خواهد کرد سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۱۳ - صدای مقدم گلچین چو در گلزار می آید سیدای نسفی غزلیات شماره ۳۳۲ - پیر گشتیم ز غم یاد جوان ما را بس