غزل ۸۸ - شامش از صبح فروزنده درآویخته است
غزل ۹۲ - گرت چو مورچه گرد شکر برآمده است
غزل ۱۲۱ - گرهٔ زلف بهم بر زده کاین مشک تتارست
غزل ۱۲۴ - نعلم نگر نهاده برآتش که عنبرست
غزل ۱۳۱ - در خنده آن عقیق شکرریز خوشترست
غزل ۲۲۱ - ابر نیسان باغ را در لؤلؤی لالا گرفت
غزل ۲۳۱ - خنک آن باد که باشد گذرش بر کویت
غزل ۲۳۳ - میانش موئی و شیرین دهان هیچ
غزل ۲۷۶ - خنک آن باد که برخاک خراسان گذرد
غزل ۲۹۲ - گل نهالی به بوستان آورد
غزل ۳۵۴ - آن خط شب مثال که بر خور نوشته‌اند
غزل ۳۵۹ - خورشید را به سایهٔ شب در نشانده‌اند
غزل ۳۶۸ - خیمهٔ نوروز بر صحرا زدند
غزل ۳۹۷ - چو مطربان سحر چنگ در رباب زنند
غزل ۳۹۸ - ساقیان چون دم از شراب زنند
غزل ۴۱۷ - یاد باد آن شب که در مجلس خروش چنگ بود
غزل ۴۸۹ - بجز نسیم که یابد نصیبی از گلزار
غزل ۴۹۶ - ای خوشا وصل یار و فصل بهار
غزل ۴۹۷ - حبذا پای گل و صبحدم و فصل بهار
غزل ۵۲۸ - این غزل یک دو نوبت از سرسوز
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
