شماره ۴۹۵ - فرخنده بسملی که به تیر نظر کشد
شماره ۴۹۶ - عاشق از جور بتان گرچه ملالی دارد
شماره ۴۹۷ - رفته صبا پیرامنش کاز خواب بیدارش کند
شماره ۴۹۸ - نقاش صنع کاین همه نقش و نگار کرد
شماره ۵۰۰ - بسکه برخاست مرا از دل غمفرسا دود
شماره ۵۰۲ - سبزه از خاک برآورد سرو لاله دمید
شماره ۵۰۵ - شمع گر هر نفسی انجمنی بگزیند
شماره ۵۰۶ - اسیرعشق شدن عقل را قرار نبود
شماره ۵۰۷ - بود آیا که گل نو بچمن باز آید
شماره ۵۰۸ - آن پری را خاتم جم لعل می آلود بود
شماره ۵۰۹ - طرب آن نیست که ایام بهاری برسد
شماره ۵۱۰ - ابر صفت همی کنم خنده و گریه کار خود
شماره ۵۱۲ - از سر چو کله در برم آن ترک براندازد
شماره ۵۱۳ - عشق آن باشد که عاشق را زعالم باز دارد
شماره ۵۱۴ - آنکه گفتی که بلب سر نهانی دارد
شماره ۵۱۷ - ساقیا باده که ایام طربناک آمد
شماره ۵۱۹ - میفروشان مددی کار زحد مشگل شد
شماره ۵۲۰ - باده صافی شد و گل پرده زرخسار افکند
شماره ۵۲۱ - بعهد عشق کجا شیخ و پارسا ماند
شماره ۵۲۳ - باد آن نوشین دهانم کام شیرین میکند