شماره ۴۵۵ - زلفت اصراری که در آزار مردم میکند
شماره ۴۵۸ - زاهدان را چو بزلف تو سر و کار افتد
شماره ۴۶۱ - مرغ نوآموز تنگ حوصله باشد
شماره ۴۶۲ - یار با ما در انجمن باشد
شماره ۴۶۳ - زباغ وصل تو بوی فراق میآید
شماره ۴۶۶ - دلی زینش مژه گر جراحتی دارد
شماره ۴۷۰ - گرجان نبود زنده بجانانه توان بود
شماره ۴۷۱ - تا مهم از خانه سر بر میزند
شماره ۴۷۵ - آتشین مرغ دلم چون به سخن میآید
شماره ۴۷۷ - زلیلی حسن کس افزون ندارد
شماره ۴۷۹ - این دیده باشی هندوئی کز مهر و مه بستر کند
شماره ۴۸۱ - باز در پرده دل پرتو دلدار رسید
شماره ۴۸۳ - مگر که شهر دگر باز در نظر دارد
شماره ۴۸۴ - دل دیوانه ززلفت چو رها میگردد
شماره ۴۸۵ - عاشق آنست که در هجر شکیبا نشود
شماره ۴۸۸ - عزت شمرا ار یار تو را خوار پسندد
شماره ۴۸۹ - هر که با موی و میان تو میانی دارد
شماره ۴۹۰ - نفس وصل تو تمنا میکند
شماره ۴۹۱ - نقاب از زلف مشکین چون بروی چون قمر بندد
شماره ۴۹۴ - کس نمک با شکر برآمیزد