شماره ۳۹۷ - از مردم چشم تو دل زلفت بیغما میبرد
شماره ۳۹۹ - تا رود جان از تن ما میرود
شماره ۴۰۰ - هر که دل در خم آنزلف پریشان دارد
شماره ۴۰۱ - گر در حریم عشق کسی محرم اوفتد
شماره ۴۰۲ - زجانان ناگزیر است آنکه را در جسم جان باشد
شماره ۴۰۴ - تا بکی راز غم عشق تو ناگفته بود
شماره ۴۰۵ - روزگاریست که افلاک بکین میگذرد
شماره ۴۰۶ - فتنه در نرگس فتان تو مفتون گردید
شماره ۴۰۷ - از پی عقل دویدم بدبستانی چند
شماره ۴۱۱ - مغان به پیش بتی گر شبی سلام کنند
شماره ۴۱۲ - مطرب امشب راه دیگر میزند
شماره ۴۱۴ - ماه در زلف سیاهش نگرید
شماره ۴۱۵ - کشتن عاشق اگر عقاب ندارد
شماره ۴۱۶ - سودای زلف آن پری ما را بصحرا میکشد
شماره ۴۱۷ - جهد کن جهد که تیرش زکمان میگذرد
شماره ۴۱۹ - زنمک ندیده بودم که کسی شکر بریزد
شماره ۴۲۲ - عاشقان را باغ لالستان بود از داغ و درد
شماره ۴۲۴ - دوست بیدوست بگلشن بتماشا نرود
شماره ۴۲۶ - روزی که آن پری زنظرها نهان شود
شماره ۴۲۷ - آزار اگر از یار است آزار نباشد