عاشقانه

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۹ - رفت سوی خانه چون بنمود روی خویش را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰ - من بی گناه و یار به کین می کشد مرا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱ - ای از کرشمه رخنه گر جان من بیا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲ - دمی که دل تپد، از غم امان دهد ما را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴ - زبس که سوخته داغ جدایی تو مرا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۵ - کدام بت شده رهزن دل چو سنگ ترا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۷ - به غضب تلخ مکن عیش من مسکین را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۸ - گر بیخودی مجال دهد اضطراب را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۹ - برده از راه، فریبنده نگاه که ترا؟ میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۰ - هزار شکوه، گر از یار بوده است مرا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۲ - رخش توفان حسن وآفت دوران درو پیدا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۵ - منم و دل خرابی، به تو می سپارم او را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۶ - دلا رسیده به جایی کمند ناله ما میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۷ - ساقی به جلوه آر، می همچو لاله را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۸ - ببین کز حیله سازیها ز ره چون می برد ما را میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۲۹ - از زلف تو شکوه‌هاست مارا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۳۱ - انگشت اگر زنی به لبم چون پیاله‌ها میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۳۲ - بیا ای قاصد از کویش، زغم آزاد کن مارا میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۳۵ - مشو با روی آتشناک، شب‌ها شمع محفل‌ها میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۳۷ - دامان ناز برزد وتیغ جفا گرفت