عاشقانه

میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۵ - دعای عمر به این صید مبتلا چه کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۶ - بس که در خاطر قرار بی‌وفایی می‌دهد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۰۸ - لبت در خنده با من، وز نگاهت جنگ می‌بارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۲ - دوش ازان شعله که در جان من سوخته بود میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۳ - جفا کشی که ز بزم تو خوار برخیزد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۴ - ز جراحت تو ذوقی دل بی‌قرار دارد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۱۸ - بس که خواهد به من آن عربده‌گر ننشیند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۱ - ز بس کان سست پیمان در حق من بدگمان باشد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۳ - چون شدم بسمل، به دستم دامن قاتل نماند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۵ - زان زهر چشم، بس که دلم تلخکام شد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۶ - ز نیازمندی من،‌ گرش احتراز باشد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۷ - بس که در دل کار، پیکان خدنگ یار کرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۸ - باز مژگان ترم نوباوه خوناب کرد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۲۹ - آنها که عتاب از لب خندان تو یابند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۷ - چو سرو قد تو از می به پیچ و تاب درآید میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۸ - زلف پر چین پی صیدم چو پراکنده کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۳۹ - سخن آن مست کجا با من مدهوش کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۳ - از نخل او امید نوا داشتم، نشد میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۴ - دل چون ز بی‌وفایی او یاد می‌کند میرزا قلی میلی مشهدی غزلیات شماره ۱۴۶ - از مستی شب، زلف تو بی‌تاب نماید