شماره ۱۴۰ - اساتنه قد، سور، دیم دیمِ تیهوئه
شماره ۱۴۱ - نازکْ بدِنِهْ مه دوسْ، نباته لُوئه
شماره ۱۴۳ - امیر گنه: عاشقمه یکی کیجاره
شماره ۱۴۵ - وَرْفِ لَختهْ وارنه، دوستْ گته ویهاره
شماره ۱۴۶ - شیرین غمزه دوست سر کو خجیره
شماره ۱۵۲ - تشْ دکَتْ منهْ دلْ صفتِ تَنُوره
شماره ۱۵۴ - بدیمه اَمرُو مَسّهْ چشْ، چیره حوره
شماره ۱۵۵ - امیر گنه: مه یارْ مُحکَمْ بی قصوره
شماره ۱۵۶ - بسی دلْ بَورْدْ ته چشمِ جادوُونهْ
شماره ۱۵۷ - سَرخِه گلْ، غنچهی تازه، خاله
شماره ۱۵۸ - مه دوستْ به خجیری، بَدرهْ یا هلٰاله؟
شماره ۱۵۹ - امیر گنه: مه دوستْ بدرهْ یا هلاله؟
شماره ۱۶۷ - ته گرگرِ سینه که چه خارچیه
شماره ۱۶۸ - سٰاتْ بکردهْ مه دوست مونندِ قیر چیه؟
شماره ۱۷۰ - دلْ دارمه یکی وشنْ وشنْ چچیه
شماره ۱۷۲ - سالْ اونْ خشه که بَشْکفهْ نوبهارته
شماره ۱۷۵ - اونوختْ که مرهْ شه خنه دوستْ انداته
شماره ۱۷۶ - امیر گنه: منْ تیرْ بَخردْ ته چشمُونه
شماره ۱۷۸ - خشْ باختهْ شاهِ حَوشْ گوشهْ لارْته
شماره ۱۷۹ - امیر گنه: عاشقمهْ چشمِ کنارْته