غزل ۱۶۴ - پا مانده در گل در سرزمینی
غزل ۱۶۵ - خاک در تو ما را به ز آب زندگانی
غزل ۱۶۶ - الاقد صاد عقلی بالدلالی
غزل ۱۶۹ - تا دل اندر نظر آورده نگار عجبی
غزل ۱۷۲ - ز اِشتیاق تو مُردم نه پیکی و نه پیامی
غزل ۱۷۳ - اَلا مَن مُبَلِغٌ سَلُمی سَلامی
غزل ۱۷۷ - نبود چو ماه روی تو تابنده اختری
غزل ۱۷۸ - نه از لفظ تو پیغامی نه از کلک تو تحریری
غزل ۱۷۹ - اتی الربیع قیل الهموم بالنغماتی
غزل ۱۸۱ - الا یا جنة لم یحن جانی
غزل ۱۸۴ - تو چون پیمان عهدت می شکستی
وله ایضاً
وله ایضاً
و له ایضاً
غزل ۸ - از باده مست گشت بت میپرست ما
غزل ۲۰ - تا سر زلف پریشان تو چین در چین است
غزل ۲۲ - می ناچشیده حالت مستانت آرزوست؟
غزل ۲۴ - دوشینه سخن از خم آن زلف دوتا رفت
غزل ۲۶ - دلی که در خم آن زلف تابدار افتاد
غزل ۲۹ - بعد از این خدمت آن سرو روان خواهم کرد