غزل ۱۲۰۸ - هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بست
غزل ۱۲۱۱ - بس که از زهر شکایت لب دل افگار بست
غزل ۱۲۱۲ - هاله گرد ماه رخسارش خط شبرنگ بست؟
غزل ۱۲۱۵ - وقت آن کس خوش که لب را بر لب پیمانه بست
غزل ۱۲۱۸ - جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دست
غزل ۱۲۱۹ - سرنزد از بلبلم هر چند دستانی درست
غزل ۱۲۲۲ - وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشست
غزل ۱۲۲۳ - دل به خون در انتظار وعده جانان نشست
غزل ۱۲۲۵ - تا به طرف سر کلاه آن شوخ بی پروا شکست
غزل ۱۲۲۶ - خط سنگین دل بهای لعل جانان را شکست
غزل ۱۲۲۹ - باده خون مرده را ریحان کند در زیر پوست
غزل ۱۲۳۱ - ذره تا خورشید دارد چشم بر انعام دوست
غزل ۱۲۳۲ - شکوه ام آتش زبان گردیده است از خوی دوست
غزل ۱۲۳۳ - تیغ بر خورشید خواباند خم ابروی دوست
غزل ۱۲۴۱ - دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیست
غزل ۱۲۴۵ - عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟
غزل ۱۲۴۶ - چهره خورشید زرد از درد بی زنهار کیست؟
غزل ۱۲۴۷ - زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی کیست؟
غزل ۱۲۵۳ - خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیست
غزل ۱۲۶۹ - چهره گلرنگ را پیمانه ای در کار نیست