غزل ۱۴۰۸ - غزالان را ز وحشت باز دارد دیدن چشمت
غزل ۱۴۱۰ - دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویخت
غزل ۱۴۱۳ - تلخ شد عشرتم آن لعل شکربار کجاست؟
غزل ۱۴۱۵ - فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاست
غزل ۱۴۱۶ - نه خط از چهره آن آینه سیما برخاست
غزل ۱۴۱۷ - قد موزون تو روزی که به جولان برخاست
غزل ۱۴۱۸ - خط سبزی که ز پشت لب جانان برخاست
غزل ۱۴۱۹ - از خط سبز نشد یک سر مو حسن تو کم
غزل ۱۴۲۰ - خط نارسته ز لعل لب دلبر پیداست
غزل ۱۴۲۱ - از لب خشک صدف ریزش نیسان پیداست
غزل ۱۴۲۲ - خط نارسته ازان چهره گلگون پیداست
غزل ۱۴۲۳ - شور در دل فکند لعل خموشی که تراست
غزل ۱۴۲۵ - بی طراوت نشود سرو جوانی که تراست
غزل ۱۴۲۶ - اشک لعلی است روان بر رخ چون زر که مراست
غزل ۱۴۲۷ - پرده شب بود ایام شبابی که مراست
غزل ۱۴۳۱ - قانع از صاف به دردست دماغی که مراست
غزل ۱۴۳۳ - دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماست
غزل ۱۴۳۴ - عشرت روی زمین در دل ویرانه ماست
غزل ۱۴۳۵ - لاله روشنگر چشم و دل سودایی ماست
غزل ۱۴۳۹ - صیقل روح و طباشیر جگر مهتاب است