غزل ۲۹۲۶ - مرا نازک نهالی قصد جان ناتوان دارد
غزل ۲۹۲۸ - مه ناشسته رو کی رتبه دلدار من دارد؟
غزل ۲۹۳۶ - سمندر داغها از آتش رخسار او دارد
غزل ۲۹۳۷ - زچشم بد خدا آن پاک دامن را نگه دارد
غزل ۲۹۳۸ - چسان مژگان خونین گریه ما را نگه دارد؟
غزل ۲۹۳۹ - دل بی دست و پا چون آه سوزان را نگه دارد؟
غزل ۲۹۴۰ - گریبان دلم را نعره مستانه ای دارد
غزل ۲۹۴۱ - دلی کز زلف او شیرازه جمعیتی دارد
غزل ۲۹۴۲ - دگر هر ذره خاکم هوای کشوری دارد
غزل ۲۹۴۴ - مرا پاس ادب زان آستان مهجور می دارد
غزل ۲۹۴۵ - چه پروا داغ من از دیده های شور می دارد؟
غزل ۲۹۴۶ - چه باک از عاشق بی باک آن طناز می دارد؟
غزل ۲۹۴۸ - به قامت سرو را از قد کشیدن باز می دارد
غزل ۲۹۴۹ - کجا از تیغ سرگرم محبت باک می دارد؟
غزل ۲۹۵۶ - عرق رخسار آن خورشید طلعت بر نمی دارد
غزل ۲۹۵۷ - نظر عاشق به خط زان روی انور برنمی دارد
غزل ۲۹۵۸ - شکوه عشق را گردون گردان برنمی دارد
غزل ۲۹۶۳ - دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی دارد
غزل ۲۹۶۴ - به ذوق آشتی از دوستان رنجیدنی دارد
غزل ۲۹۶۵ - بدن را در زمین هرگز روان پاک نگذارد