غزل ۳۰۲۵ - اگرچه شمع کافوری خرد در خانه می سوزد
غزل ۳۰۲۷ - کدامین روز بر حالم دل خارا نمی سوزد؟
غزل ۳۰۳۴ - ز دین ناقصم از سبحه استغفار برخیزد
غزل ۳۰۳۷ - مرا آن روز از آیینه دل زنگ برخیزد
غزل ۳۰۳۸ - به عزم رقص چون سرو قباپوش تو برخیزد
غزل ۳۰۴۱ - کجا بی باده زنگ از خاطر اندوهگین خیزد؟
غزل ۳۰۴۲ - زرخسار تو رنگ از گلشن ایجاد می خیزد
غزل ۳۰۴۵ - مرا اسباب عشرت از دل دیوانه می خیزد
غزل ۳۰۴۶ - دل هر کس به تعظیم سخن از جا نمی خیزد
غزل ۳۰۴۷ - زدل زنگ ملال از باده احمر نمی خیزد
غزل ۳۰۴۹ - که می نالد که آه از جان شیدا برنمی خیزد؟
غزل ۳۰۵۳ - ترا از ساده لوحی هر که گل در پیرهن ریزد
غزل ۳۰۵۴ - گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزد
غزل ۳۰۵۵ - به مستی بی طلب بوس از دهان یار می ریزد
غزل ۳۰۵۶ - مسلسل حرف از ان مژگان خوش تقریر می ریزد
غزل ۳۰۵۷ - کجا خون مرا آن ساقی طناز می ریزد؟
غزل ۳۰۶۰ - اگر در دام او اشکی دل دیوانه می ریزد
غزل ۳۰۶۴ - فروغ حسن یار از چهره گلزار پیدا شد
غزل ۳۰۷۲ - به این عنوان اگر روی تو آتشناک خواهد شد
غزل ۳۰۷۶ - به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شد