غزل ۲۹۶۹ - زدیدار تو از یوسف زلیخا مهر برگیرد
غزل ۲۹۷۱ - زبیتابان کجا آن مست بی پروا خبر گیرد؟
غزل ۲۹۷۳ - دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟
غزل ۲۹۷۴ - زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟
غزل ۲۹۷۶ - به خواب آن چشم دل از عاشق ناشاد می گیرد
غزل ۲۹۷۷ - سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیرد
غزل ۲۹۷۸ - چو شاهین بر سر دست آن شکار انداز می گیرد
غزل ۲۹۸۲ - اگرچه رنگ می گیرد زمه هر جا بود سیبی
غزل ۲۹۸۹ - کسی از زلف پریشان خونبهای دل نمی گیرد
غزل ۲۹۹۵ - جنونی کو که آتش در دل پرشورم اندازد؟
غزل ۲۹۹۶ - شکر در آب گوهر لعل خندان تو اندازد
غزل ۲۹۹۷ - زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازد
غزل ۳۰۰۰ - به رغبت با خم زلفش دل بیتاب می سازد
غزل ۳۰۰۴ - چها تا با هوسناکان کند رخسار گلرنگش
غزل ۳۰۰۵ - جمالت دیده ها را مطلع انوار می سازد
غزل ۳۰۱۰ - غم من عالم بیدرد را غمخواره می سازد
غزل ۳۰۱۱ - زشکر خنده لعل او روان را تازه می سازد
غزل ۳۰۱۲ - لبش از خنده دندان نما جان تازه می سازد
غزل ۳۰۱۴ - به داغی عشق کار مردم دیوانه می سازد
غزل ۳۰۱۹ - مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزد