غزل ۳۰۷۷ - نگار نوخطی رام نگاه صید بندم شد
غزل ۳۰۷۸ - رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شد
غزل ۳۰۸۳ - اگر از خال لب مهر دهان من نخواهی شد
غزل ۳۰۹۴ - مرا دوری به جای خویش با آن سیمتن باشد
غزل ۳۱۰۰ - ز ابروی تو دل گردد زره، گر آهنین باشد
غزل ۳۱۰۱ - به خاک و خون کشیدی ز انتظارم، این چنین باشد!
غزل ۳۱۰۸ - نگاه نرگس نیلوفری خونخوار می باشد
غزل ۳۱۰۹ - پرستاری دل افگار را دشوار می باشد
غزل ۳۱۱۸ - زسالک شکوه پردازی نه شرط راه می باشد
غزل ۳۱۳۱ - زجوش مغز مستان را به سردستار می رقصد
غزل ۳۱۳۳ - خط شبرنگ از ان لعل لب گلرنگ می بالد
غزل ۳۱۳۵ - به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمد
غزل ۳۱۳۷ - بده ساقی می گلگون که ایام بهار آمد
غزل ۳۱۴۶ - چنین ساقی اگر دور شراب ناب گرداند
غزل ۳۱۴۷ - نه آن مرغم که گرد عالمم پرواز گرداند
غزل ۳۱۵۲ - کجا داغ جنون را قدر هر فرزانه می داند؟
غزل ۳۱۵۵ - بهار عارض او را به سامان کس نمی داند
غزل ۳۱۵۹ - زگرمی خون من جوهر به تیغ او بسوزاند
غزل ۳۱۶۰ - اگر ته جرعه خود یار بر خاک من افشاند
غزل ۳۱۷۰ - به دل مژگان آن ناآشنا پنهان نمی ماند