شماره ۲۱۰ - مه و خورشید اگرچه رخ نیکو دارند
شماره ۲۱۱ - دلبر من که همه مهر جمالش دارند
شماره ۲۱۵ - یار ار بچشم مست سوی ما نظر کند
شماره ۲۱۷ - گر درد عشق در دل و در جان اثر کند
شماره ۲۱۸ - حسن رخ دوست جهان خوش کند
شماره ۲۲۰ - چون قهرمان عشق تو با هر که کین کند
شماره ۲۲۱ - آه درد مرا دوا که کند
شماره ۲۲۲ - اگر بخت و اقبال یاری کند
شماره ۲۲۳ - آنچه عشقت با دل ما می کند
شماره ۲۲۴ - عاشقان را که دل مرده زعشقت زنده است
شماره ۲۲۶ - دردمندان غم عشق دوا می خواهند
شماره ۲۲۸ - غم عشق تو مقبلان را بود
شماره ۲۲۹ - آن زمانی که ترا عزم سفر خواهدبود
شماره ۲۳۰ - بتی که بر همه خوبان امیر خواهد بود
شماره ۲۳۱ - کسی که همچو تو ازلب شکر فروش بود
شماره ۲۳۴ - بی تو دانی حالم ای جان چون بود
شماره ۲۳۵ - هرچند لطف عادت آن نازنین بود
شماره ۲۳۶ - گر جمله شهر صورت و روی نکو بود
شماره ۲۳۷ - دوشم اسباب عیش نیکو بود
شماره ۲۳۸ - با رخ خوب تو قمر چه بود